Strona wykorzystuje pliki cookies, jeśli wyrażasz zgodę na używanie cookies, zostaną one zapisane w pamięci twojej przeglądarki. W przypadku nie wyrażenia zgody nie jesteśmy w stanie zagwarantować pełnej funkcjonalności strony! Więcej informacji na temat cookies.
^Powrót

  • Winterthur BR52

    "Kolejarze, nie dajcie się podzielić" - JPII.

  • Winterthur BR52

    "Nie staraj się zostać człowiekiem sukcesu, lecz człowiekiem wartościowym." - Albert Einstein.

  • Winterthur BR52

    "Dopóki walczysz - jesteś zwycięzcą." - Augustyn z Hippony

NSZZ "Solidarność" poleca

Na wesoło

WebHostingLab

Odwiedzających

Dzisiaj
Wczoraj
W tym tygodniu
W zeszłym tygodniu
W tym miesiącu
W zeszłym miesiącu
Wszystkie
711
487
4357
2634
15018
19014
208671

Przewidywanych dzisiaj
768

8.06%
5.62%
0.92%
0.91%
0.45%
84.04%
Online (15 minutes ago):9
9 guests

Twoje IP:23.20.133.92

Logowanie

1. Kiedy pierwszy raz na urlop
 
Pracownik, który po raz pierwszy podejmuje pracę, w danym roku kalendarzowym uzyskuje prawo do urlopu wypoczynkowego z upływem każdego przepracowanego miesiąca w wymiarze 1/12 rocznego urlopu. Urlop cząstkowy, nabywany z upływem miesiąca pracy, ma charakter samodzielny, co oznacza, że
po każdym miesiącu pracy może być wykorzystywany.
 
Prawo do kolejnego urlopu będzie przysługiwało pracownikowi wraz z początkiem następnego roku kalendarzowego, już w pełnym wymiarze.
 
2. Wymiar urlopu
 
Wymiar urlopu zależy od stażu pracy danego pracownika i jest to:
 
20 dni, gdy pracownik jest zatrudniony krócej niż 10 lat,
26 dni, gdy pracownik jest zatrudniony co najmniej 10 lat
 
3. Staż pracy, od którego zależy wymiar urlopu pracownika
 
Do okresu zatrudnienia, od którego zależy wymiar urlopu, wlicza się:
 
wszystkie okresy poprzedniego zatrudnienia, bez względu na przerwy w zatrudnieniu i sposób ustania stosunku pracy, okresy nauki w szkole, maksymalnie można doliczyć 8 lat, jeśli pracownik skończył edukację w szkole wyższej.
 
Ważne!
 
Okresu pobierania zasiłku dla bezrobotnych nie wlicza się do okresu zatrudnienia, od którego zależy nabycie prawa do urlopu wypoczynkowego.
 
Jeśli pracownik był zatrudniony i jednocześnie się uczył, do stażu wlicza się bądź okres zatrudnienia, bądź okres nauki, w zależności od tego, co jest korzystniejsze dla pracownika.
 
4. Udzielanie urlopu wypoczynkowego
 
Urlop wypoczynkowy może być podzielony na części, z tego przynajmniej jedna część wypoczynku musi trwać nie mniej niż 14 dni kalendarzowych. Urlopy powinny być udzielane zgodnie z planem urlopów, który stanowi kompromis między planami wakacyjnymi pracownika a koniecznością zapewnienia normalnego funkcjonowania zakładu pracy. Pracodawca może zrezygnować z ustalania planu urlopów i wówczas termin urlopu jest ustalany po porozumieniu z pracownikiem. Pracownik nie planuje tzw. urlopów na żądanie (4 dni w roku kalendarzowym).
 
5. Urlop na żądanie (art. 1672 k.p.)
 
Pracodawca jest obowiązany do udzielenia urlopu na żądanie pracownika, które może być zgłoszone najpóźniej w dniu rozpoczęcia tego urlopu. Skoro kodeks nie wprowadza żadnych wymogów co do formy zgłoszenia tego żądania, to oznacza, że pracownik może to uczynić w dowolny sposób.
 
Ważne!
 
W orzecznictwie przeważa rygorystyczny pogląd, że pracownik nie może rozpocząć urlopu na żądanie bez udzielenia go przez pracodawcę (por. wyrok SN z dnia 16 września 2008 r., II PK 26/08).
 
Co do zasady jednak pracodawca nie może odmówić udzielenia pracownikowi urlopu na żądanie w terminie wskazanym przez pracownika, jeśli nie występują żadne szczególne okoliczności uzasadniające odmowę.
 
6. Czy pracodawca może odwołać pracownika z urlopu (art. 167 k.p.)
 
Pracodawca może odwołać pracownika z urlopu, jeżeli jego obecności w zakładzie wymagają okoliczności nieprzewidziane w chwili rozpoczynania urlopu (np. awaria urządzeń, kontrola z urzędu skarbowego). Przykładowo: nie można wymagać od pracownika przerwania urlopu w związku z koniecznością wykonania rutynowych obowiązków.
 
Odwołanie pracownika z urlopu ma charakter polecenia służbowego. W konsekwencji odmowa jego wykonania może być uznana za ciężkie naruszenie obowiązków pracowniczych. Jednocześnie § 2 omawianego artykułu nakłada na pracodawcę obowiązek pokrycia kosztów poniesionych przez pracownika w bezpośrednim związku z odwołaniem go z urlopu (np. koszty przejazdu czy zakwaterowania, koszty opłacenia wycieczki w biurze podróży).
 
7. Zaległy urlop wypoczynkowy
 
Urlop niewykorzystany w roku kalendarzowym, w którym pracownik nabył do niego prawo, należy pracownikowi udzielić najpóźniej do 30 września następnego roku kalendarzowego. Pracodawca nie ma obowiązku uzgadniania z pracownikiem terminu wykorzystania zaległego urlopu i musi udzielić mu urlopu przed końcem września. W wyroku z dnia 25 stycznia 2005 r. (I PK 124/05) Sąd Najwyższy stwierdził, iż pracodawca może pracownika wysłać na zaległy urlop, nawet gdy ten nie wyraża na to zgody. Sąd podkreślił, że prawo do urlopu wypoczynkowego określone jest przepisami o charakterze bezwzględnie obowiązującym i to w odniesieniu do obu stron stosunku pracy. Pracodawca jest zobowiązany do udzielenia pracownikowi urlopu wypoczynkowego w określonym rozmiarze i terminie określonym według ustalonych zasad, a z drugiej strony pracownik nie może zrzec się prawa do urlopu (por. art. 152 § 2 k.p.) i nie może odmówić wykorzystania urlopu udzielonego zgodnie z przepisami prawa pracy.
 
8. Przesunięcie terminu urlopu
 
Wcześniej ustalone terminy urlopu wypoczynkowego mogą być zmieniane z inicjatywy pracodawcy lub pracownika. Przepisy prawa pracy przewidują również obowiązkowe przesunięcie urlopu wypoczynkowego, na skutek takich okoliczności, jak:
 
choroba,
odosobnienie związane z chorobą zakaźną,
powołanie na ćwiczenia wojskowe lub szkolenie wojskowe do 3 miesięcy,
urlop macierzyński.
Wtedy pracodawca obowiązkowo przesuwa pracownikowi urlop na inny termin (art. 165 k. p.).
 
Maria Szwajkiewicz
 
zródło: tygodnik solidarność

Zdjęcie umieszczone na Facebooku może być przyczyną kontroli ZUS i doprowadzić do odebrania zasiłku chorobowego. ZUS potwierdza, że obserwuje naszą aktywność w Internecie – podaje portal pox.pl.

ZUS stoi twardo na stanowisku, iż osoba przebywająca na zwolnieniu lekarskim powinna cały czas pozostawać w miejscu zamieszkania, chociaż w tej kwestii ZUS przegrywał sprawy nawet przed Sądem Najwyższym, który orzekał, iż osoba pobierająca zasiłek chorobowy może leczyć się poza miejscem zamieszkania. Był nawet wyrok, w którym Sąd Najwyższy przyznał rację choremu, który kurował się w Egipcie.

Urzędnicy ZUS przyznają, że wykorzystują portale społecznościowe do śledzenia naszej codziennej aktywności. Problemy może mieć każda osoba przebywająca na zwolnieniu lekarskim, która umieszcza na Facebooku zdjęcia wskazujące na aktywność inną niż domowa kuracja. Wyjście do restauracji czy wyjazd nad jezioro mogą zatem stać się przyczyną wszczęcia postępowania wyjaśniającego i w konsekwencji odebrania świadczenia chorobowego.

W ciągu tylko jednego roku ZUS przeprowadził aż 600 tysięcy kontroli, odbierając Polakom świadczenia na łączną kwotę 177 mln zł

 

www.solidarnoscwielkopolska.pl

W dniu 15 czerwca 2016 r. zostało zawarte porozumienie dotyczące rokowań sporu zbiorowego w treści: 
Strony działając w dobrej wierze z poszanowaniem słusznych interesów stron oraz mając na uwadze sytuację, w której obecnie, zaostrzone działania statutowe mogą doprowadzić do postawienia Spółki w stan upadłości, tym samym dbając o zachowanie miejsc pracy pracowników Spółki oraz z uwagi na:
 
1. koszty związane z dzierżawą oraz remontem grupy odstawczej przy ul. Raciborskiej w Katowicach;
2. koszty spłaty zobowiązań finansowych wynikających ze spłaty obligacji;
3. koszty pozyskania nowego taboru niezbędnego do prowadzenia dalszej działalności przewozowej;
4. koszty spłaty zobowiązań finansowych wynikających z błędnych decyzji poprzednich Zarządów Spółki;
5. koniecznością zapewnienia ciągłości przewozowej z uwagi na zbliżające się Światowe Dni Młodzieży, okres wakacji szkolnych oraz mając świadomość, iż jako jedyny przewoźnik na Śląsku jesteśmy odpowiedzialni za zapewnienie właściwej obsługi publicznego zbiorowego transportu województwa śląskiego;
 
postanawiają co następuje:
 
1. odroczyć rokowania trwającego sporu zbiorowego do 31 marca 2017 r.
2. Zarząd Spółki Koleje Śląskie Sp.z o.o. rozważy możliwość uwzględnienia żądań zgłoszonych przedmiotowymi sporami zbiorowymi w budżecie na 2017 r. i lata następne.
 
Jednocześnie NSZZ "Solidarność" informuje, iż staraniem organizacji na początku lipca zostało zaplanowane spotkanie z Panem Stanisławem Dąbrową wicemarszałkiem województwa śląskiego. Przedmiotowe spotkanie ma na celu przedstawienie konkretnych rozwiązań dotyczących wzrostu wynagrodzenia dla pracowników Spółki.
 
Śląsko-dąbrowska Solidarność rozpoczęła zbiórkę podpisów pod obywatelskim projektem ustawy ograniczającej handel w niedziele. Decyzję w sprawie rozpoczęcia zbiórki podjął 10 czerwca Zarząd Regionu Śląsko-Dąbrowskiego NSZZ Solidarność. Członkowie ZR wysłali do wszystkich członków i sympatyków Solidarności w naszym regionie apel o zaangażowanie się w akcję. – To jest bardzo ważna inicjatywa. Mamy trzy miesiące, żeby zebrać w skali całego kraju 100 tys. podpisów – powiedział podczas obrad ZR Dominik Kolorz, przewodniczący śląsko-dąbrowskiej Solidarności.
 
Zdaniem Dominika Kolorza podnoszony głównie przez zagraniczne sieci handlowe argument, zgodnie z którym ograniczenie handlu w niedziele przyczyni się do spadku obrotów i tym samym zwolnień pracowników, jest całkowicie nieuzasadniony. – Ludzie jeżdżą po Europie i widzą, że w większości krajów zachodnich niedziele są dniami wolnymi od handlu. W tym dniu funkcjonują tam jedynie małe sklepiki osiedlowe i wszyscy normalnie żyją – podkreślił przewodniczący śląsko-dąbrowskiej Solidarności.
 
Jak wynika z wyliczeń Krajowego Sekretariatu Banków Handlu i Ubezpieczeń NSZZ Solidarność, wejście ustawy w życie nie tylko nie doprowadzi do zwolnień pracowników, ale przyczyni się też do zwiększenia obrotów placówek handlowych i tym samym wzrostu zatrudnienia w branży oraz powiększenia wpływów podatkowych do budżetu państwa. – Co więcej, w projekcie znalazły się zapisy umożliwiające funkcjonowanie w niedziele małych, rodzinnych sklepów, które od lat są wypychane z rynku przez wielkie zagraniczne sieci handlowe. Sieciom tym stworzono w naszym kraju w latach 90. ubiegłego wieku warunki działalności nieporównywalnie lepsze od tych, na jakie może liczyć rodzimy handel. Ustawa ograniczająca handel w niedziele przyczyni się do wyrównania szans konkurencyjnych i promocji rodzimego handlu opartego na polskim kapitale – czytamy w apelu śląsko-dąbrowskiej Solidarności.  
 
Inicjatorem obywatelskiego projektu ustawy o ograniczeniu handlu w niedziele jest Krajowy Sekretariat Banków, Handlu i Ubezpieczeń NSZZ Solidarność. Obok Solidarności w skład Komitetu Inicjatywy Ustawodawczej weszły również inne związki zawodowe, organizacje zrzeszające pracodawców z branży handlowej oraz stowarzyszenia i organizacje społeczne, w tym m.in. Związek Rzemiosła Polskiego, Akcja Katolicka, Polska Izba Paliw Płynnych i Polska Grupa Supermarketów.
 
W projekcie znalazły się liczne wyjątki dopuszczające handel w niedziele. Ma on być możliwy m.in na stacjach benzynowych, w piekarniach, sklepach usytuowanych na dworcach kolejowych i lotniskach czy w kioskach z prasą. Otwarte w niedziele będą mogły być również małe, osiedlowe sklepy pod warunkiem, że za ladą stanie ich właściciel. Projekt zakłada też  m.in. ustanowienie siedmiu tzw. niedziel handlowych w ciągu roku. Sklepy mają być czynne m.in. w niedziele poprzedzające Boże Narodzenie oraz Wielkanoc oraz w okresach, w których organizowane są wyprzedaże.  
 
3 czerwca marszałek Sejmu przyjął wniosek o zarejestrowanie Komitetu Inicjatywy Ustawodawczej Ustawy o ograniczeniu handlu w niedziele. Od tego momentu wnioskodawcy mają 3 miesiące na zgromadzenie co najmniej 100 tys. podpisów pod projektem.
 
 
W dniu 1 czerwca odbyło się spotkanie Zarządu Spółki z Organizacjami Związkowymi w ramach prowadzonego sporu zbiorowego. Podczas spotkania Zarząd Spółki podtrzymał swoje negatywne stanowisko wobec poszczególnych żądań i tak w kolejności:
1 Ządanie wykupu ulgowych usług transportowych pociągami grupy PKP i innych przewoźników nie może być spełnione z uwagi na sytuację finansową Spółki.
2 Żądanie w zakresie wyrównania podstaw dla pracowników najmniej zarabiających, według Pracodawcy nie sposób uznać, że zarzucane różnice w wynagrodzeniu są przejawem nierównego traktowania. Ewentualne różnice w uposażeniu wynikają z zakresu i ilości posiadanych przez Pracowników uprawnień i kompetencji, jak również stażu pracy. "Jednakowa praca"w rozumieniu art 183c Kodeksu pracy odnosi się nie do nazwy stanowiska, lecz do wykonywanych przez pracowników obowiązków. Uproszczeniem jest podobno nasze stanowisko, zgodnie z którym w Spółce panuje rozwarstwienie w wynagrodzeniu wśród osób zajmujących to samo stanowisko pracy, wykonujących te same czynności i pracę o tyn samym charakterze. W ocenie Zarządu Spółki przyjęcie rozwiązań przez nas proponowanych może okazać się krzywdzące dla części pracowników w poszczególnych grupach zawodowych. Ponadto Zarząd Spółki uważa, iż materia ta może krzyżować się z materią indywidualnego prawa pracy, powstają zatem wątpliwości czy postulat ten może być objętym legalnym sporem zbiorowym.
3 W zakresie postulatu dotyczącego uchwały 464/2015 (alokacje) Spółka wskazuje, że uchwała ta nie odnosi się do miejsca pracy Pracowników Spółki określonego w umowach o pracę a jedynie do tzw. punktów zbornych. według Pracodawcy przywołana uchwała nie stanowi podstawy do nałożenia na Zarząd Spółki obowiązku zmian umów o pracę w zakresie miejsca pracy.
Poza powyższym w ocenie Zarządu Spółki zwrócić należy uwagę na fakt, iż postulat dotyczący wyrównania wynagrodzenia zmierza do poparcia indywidualnych żądań pracowniczych możliwych do rozstrzygnięcia w postępowaniu przed organem rozstrzygającym spory o roszczenia pracowników, tj. spraw co do których brak jest możliwości prowadzenia sporu zbiorowego zgodnie z treścią art.4 ust.1 ustawy. Rzekoma dyskryminacja w zakresie płac, którą zarzuca Spółce nasza organizacja stanowi poparcie indywidualnie kierowanych przez Pracowników Spółki wniosków tutułowanymi wnioskami o zaprzestanie nierównego traktowania, których zdanie podsumowujące prowadzi do wskazania, że wnioskodawcy rozważają wystąpienie na drogę sądową celem realizacji roszczeń przewidzianych w art. 183d Kodeksu pracy, w tym także domagania się rekompensaty finansowej w postaci wyrównania wynagrodzenia. Bezspornym wydaje się, że roszczenia Pracowników w zakresie rozstrzygane mogą być przez sądy powszechne, a samo żądanie wiąże się z indywidualnym prawem pracy.
 
Międzyzakładowa Organizacja Związkowa NSZZ "Solidarność" Transportu Kolejowego w Katowicach również podtrzymała swoje żądania stojąc na stanowisku, że zgłoszone postulaty są jak najbardziej zasadne i wymagają spełnienia. Zapewniamy, że NSZZ "Solidarność" jak i pozostałe organizacje związkowe uczestniczące w sporze nie zgodzą się na obniżanie wynagrodzenia jakiemukolwiek pracownikowi spółki w toku prowadzonego sporu zbiorowego.
Postulat dotyczy: natychmiastowego zaprzestania nierównego traktowania pracowników tj. nieuzasadnionego zróżnicowania wysokości wynagrodzeń pracowników zatrudnionych na tych samych stanowiskach pracy i wykonujących te same czynności pracowników w poszczególnych grupach zawodowych zatrudnionych na umowie o pracę na czas nieokreślony do poziomu najwyżej uposażonych pracowników w poszczególnych grupach zawodowych.
 
Strony Sporu uzgodniły termin kolejnego spotkania dając sobie czas na znaleźienie wspólnej przestrzeni do rozmów oraz propozycji konstruktywnych rozwiązań zakończenia prowadzonego sporu zbiorowego.
 
 
W związku z licznymi wystąpieniami członków NSZZ "Solidarność" dotyczących formy rozliczania godzin nadliczbowych pragniemy nadmienić co następuje.
 
zgodnie z § 25 Zakładowego Układu Zbiorowego Pracy:
1. W zamian za czas przepracowany w godzinach nadliczbowych, na wniosek Pracownika może zostać mu udzielony w tym samym wymiarze czas wolny od pracy zgodnie z zapisami artykułu 1512 Kodeksu Pracy.
2. W przypadku gdy Pracownik nie złoży wniosku, o którym mowa w ust.1, zostanie mu wypłacony dodatek do wynagrodzenia:
a) z tytułu dobowego przekroczenia czasu pracy - łącznie z wynagrodzeniem należnym za miesiąc, w którym nadgodziny te powstały;
b) z tytułu przekroczenia średnio tygodniowego czasu pracy - na koniec okresu rozliczeniowego.
 
Wobec powyższego, zgodnie ze wskazaną regulacją zuzp, w przypadku gdy Pracownik nie złoży wniosku o udzielenie mu czasu wolnego od pracy w zamian za czas przepracowany w godzinach nadliczbowych powinien zostać mu wypłacony dodatek do wynagrodzenia. Innymi słowy brak wniosku pracownika powoduje automatyczne naliczenie i przyznanie przez pracodawcę ww. dodatku pieniężnego.
Przypominamy, iż zgodnie z art.9 Kodeksu pracy zarejestrowany zakładowy układ zbiorowy pracy, stanowi źródło prawa pracy:
Ilekroć bowiem w Kodeksie pracy jest mowa o prawie pracy, rozumie się przez to przepisy Kodeksu pracy oraz przepisy innych ustaw i aktów wykonawczych, określające prawa i obowiązki pracowników i pracodawców, a także postanowienia układów zbiorowych pracy i innych opartych na ustawie porozumień zbiorowych, regulaminów i statutów określających prawa i obowiązki stron stosunku pracy.
Copyright © 2014. Międzyzakładowa Organizacja Związkowa NSZZ "SOLIDARNOŚĆ" Transportu Kolejowego w Katowicach  Rights Reserved.