Strona wykorzystuje pliki cookies, jeśli wyrażasz zgodę na używanie cookies, zostaną one zapisane w pamięci twojej przeglądarki. W przypadku nie wyrażenia zgody nie jesteśmy w stanie zagwarantować pełnej funkcjonalności strony! Więcej informacji na temat cookies.
^Powrót

NSZZ "Solidarność" poleca

Na wesoło

Odwiedzający

0.png7.png6.png3.png1.png4.png9.png
Dzisiaj77
Wczoraj101
This week369
This month1117
Total763149

Visitor Info

  • IP: 18.210.23.15
  • Browser: Unknown
  • Browser Version:
  • Operating System: Unknown

12-12-19

Logowanie

14 lutego 1942 roku rozkazem Naczelnego Wodza Polskich Sił Zbrojnych, gen. Władysława Sikorskiego Związek Walki Zbrojnej przemianowano na Armię Krajową, siłę zbrojną Państwa podziemnego.
 
Armia Krajowa była, obok komunistycznej partyzanckiej armii marszałka Josefa Broz „Tito” w okupowanej Jugosławii, największą armią podziemną okupowanej przez Niemców i ich sprzymierzeńców Europy. Liczyła „pod bronią” w oddziałach leśnych i partyzantce miejskiej około 60 tys. żołnierzy (Puszcza Nalibocka, Góry Świętokrzyskie, Lasy Janowskie, Wilno, Warszawa). Zaprzysiężonych było (w szczytowym dla AK lecie 1944 roku) około 380 tys. osób.
 
AK podporządkowana była rządowi RP na uchodźstwie. Wywodziła się ze Związku Walki Zbrojnej, powołanego 13 listopada 1939 r. rozkazem Naczelnego Wodza Polskich Sił Zbrojnych, gen. Władysława Sikorskiego. Stanowiła oręż Państwa podziemnego. Miała też rozbudowane struktury cywilne.
 
W jej skład wchodziły też m.in.: część Narodowej Organizacji Wojskowej – od 1942 r., Konfederacja Narodu – od sierpnia 1943 r. i niektóre pododdziały Narodowych Sił Zbrojnych od 1944 r.
 
Zadaniem AK było prowadzenie oporu zbrojnego przeciwko okupantowi hitlerowskiemu, pilnowanie porządku w sytuacji braku jawnych instytucji państwa, ochrona ludności cywilnej oraz przygotowanie ogólnokrajowego powstania w miarę rozwoju sytuacji na froncie czyli Akcja „Burza”.
 
Podstawowymi formami działania był sabotaż, dywersja, wywiad i propaganda, a także wydawanie konspiracyjnej prasy. Pod koniec 1942 roku coraz częściej dochodziło do działań partyzanckich. W styczniu 1944 roku gdy wojska sowieckie przekroczyły granice Polski sprzed 1939 roku,
 
Armia Krajowa podjęła współpracę z oddziałami Armii Czerwonej tocząc walki z cofającymi się wojskami niemieckimi. Ale już pierwsze kontakty polsko-sowieckie ujawniły rzeczywiste zamiary władz sowieckich, które nie godziły się na obecność polskich oddziałów partyzanckich i administracji cywilnej podległej rządowi w Londynie. Stąd rozbrajanie oddziałów, wcielanie do jednostek I i II Armii WP i represje niepokornych z likwidacją dowódców i wywożeniem akowców na Daleki Wschód.
 
Sowieci swoje plany realizowali za cichym przyzwoleniem aliantów zachodnich.
 
Wobec niemożności działania w dotychczasowym kształcie gen. „Niedźwiadek” rozkazem z dnia 19 stycznia 1945 roku rozwiązał AK. Po zakończeniu wojny część akowców odmówiła ujawnienia się i demobilizacji, kontynuując  walkę z instalowanymi w Polsce władzami komunistycznymi i organami represji UBP, NKWD i KBW.
 
Żołnierze AK oraz innych organizacji byli prześladowani przez cały okres stalinowski. Na ulicach i w urzędach miast i wsi straszyły plakaty „Olbrzym i zapluty karzeł reakcji”. Wiele z nich zostało zamordowanych lub odbyło wieloletnie wyroki więzienia. Procesy pokazowe organizowane były nawet w kinach, jak np. w sali kina „Ton” w Białymstoku, czy w kinie w Łapach (proces „Huzara”). Zmiana w ocenie AK nastąpiła stopniowo dopiero w wyniku „odwilży” Października 1956. W marcu 1956 r. na łamach „Po prostu” ukazał się artykuł Jana Olszewskiego i Waleriana Namiotkiewicza „Na spotkanie ludziom z AK”. Rehabilitacja żołnierzy wyklętych, kontynuujących opór nawet do lat 60, nastąpiła stopniowo dopiero po roku 1989.
 
źródło: Region Gdańsk
 

zyczeniaNiech zbliżające się Święta Bożego Narodzenia

spędzone w gronie najbliższych przyniosą Wam wiele radości, 

ciepła i optymizmu.

Niech w nadchodzącym Nowym 2019 Roku

szczęście i pomyślność nigdy Was nie opuszcza, 

a wiara codziennie dodaje sił i energii

do tworzenia i realizacji nowych pomysłów.

Wzrost wynagrodzenia zasadniczego od 01.01.19 r. na stanowisku konduktor dotyczy wszystkich osób zatrudnionych na umowę o pracę niezależnie od rodzaju umowy tj. na czas określony lub okres jednego roku.Pracownicy z którym izostanie zawarta umowa na czas nieokreślony po pierwszym stycznia 2019 r. zostaną w kolejnym miesiącu po podpisaniu umowy wyrównani do wartości wynikającej z zapisów porozumienia kończącego spór zbiorowy oraz zapisów ZUZP określonych w załączniku nr.1 do Układu.
 

Szanowni Państwo,

W związku z nadchodzącym Świętem Kolejarza pragniemy wszystkim pracownikom
Kolei Śląskich złożyć życzenia: spokojnej, bezpiecznej pracy, satysfakcji z
pełnionych zadań oraz powodzenia w życiu osobistym.

Jednocześnie przy tej okazji pragniemy poinformować, że z dniem 01.01.2019
roku nastąpi zwiększenie wynagrodzenia pracowników spółki o 150 zł brutto.

Opis zasad podwyżek wynagrodzeń znajduje się w biurze organizacji.


Wszystkiego najlepszego!


Wojciech Dinges

Renata Szczygieł

NSZZ Solidarność

ZZ Maszynistów

ZZ Pracowników KŚ

Z okazji Święta Kolejarza zapraszamy wszystkich
pracowników, emerytów i rencistów
Kolei Śląskich
wraz z rodzinami
na uroczystą mszę świętą ,
która odbędzie się w kościele
p.w. Niepokalanego Poczęcia NMP
w Katowicach przy ul. Mariackiej
w dniu 22 listopada 2018 r. o godz. 14 00
W uroczystość Wszystkich Świętych przemierzamy nieraz setki kilometrów, by pokłonić się naszym przodkom, oddać hołd najbliższym, którzy są już po tamtej Stronie. Odwiedzamy cmentarze, aby ozdobić groby kwiatami, zapalić znicze i pomodlić się w intencji zmarłych.
 
Szacunek dla tych, którzy odeszli, wpisany jest w naszą chrześcijańską tradycję.  Dzień Wszystkich Świętych to zaduma, nadzieja i światło, które rozproszy ciemność pełną strachu. Wspominanie zmarłych cementuje wspólnotę, buduje naszą tożsamość.
 
Ten dzień wywodzi się z czci oddawanej męczennikom, którzy oddali swoje życie dla wiary w Chrystusa. Tradycja sięga roku 610, gdy papież Bonifacy IV nakazał oddawanie czci wszystkim męczennikom.
 
Jednym z najdawniejszych kazań spisanych w języku polskim jest kazanie na Dzień Wszystkich Świętych (In Die Omnium Sanctorum) z połowy XV wieku.
 
Z naszym religijnym świętem stara się konkurować obcy nam Halloween, promocja okultyzmu i magii przez niby-zabawy, które nie wnoszą nic pozytywnego do dusz dzieci i młodzieży, ale rujnują duchowość. Korzenie Halloween sięgają pogańskich obchodów święta duchów i celtyckich bóstw. Pogańskie w swojej istocie obchody wigilii uroczystości Wszystkich Świętych, praktykowane przez ludzi uznających się za chrześcijan.
 
A przecież to w ten dzień wspomnijmy wszystkich naszych bliskich, którzy odeszli. Wspomnijmy więc naszych rodaków, szczególnie tych, którzy odeszli trwając na służbie Ojczyzny, powstańców listopadowych i styczniowych, żołnierzy wojen światowych i wojny 1920 roku, zdradzonych obrońców Ojczyzny z Września 1939, partyzantów z różnych formacji państwa podziemnego, ofiary ludobójstwa, powstańców warszawskich, robotników poznańskich 1956, robotników i uczniów, ofiary z Grudnia i tych, którzy odeszli będąc na służbie Rzeczpospolitej i wszystkich tych, którzy pracowali i walczyli dla Rzeczpospolitej. A w tym roku szczególnie zasłużonych dla Polski Niepodległej marszałka Józefa Piłsudskiego, narodowego demokratę Romana Dmowskiego, wirtuoza i dyplomatę Jana Ignacego Paderewskiego, przywódcę śląskich powstań chadeka Wojciecha Korfantego, generała Józefa Hallera.
 
Europejska cywilizacja przez tysiące lat, od czasów Hellady, uczyła szacunku dla zmarłych. Zapalmy im Wszystkim symboliczną świeczkę.
Copyright © 2014. Międzyzakładowa Organizacja Związkowa NSZZ "SOLIDARNOŚĆ" Transportu Kolejowego w Katowicach  Rights Reserved.